Ik begon me opnieuw te verliezen in "mooie dingen willen maken". Tja, die valkuil ligt op de loer als je je werk gaat delen. Dus zat ik mijn creativiteit weer eens lekker te blokkeren! En dat frustreerde me enorm kan ik je vertellen. Want waar bleef die heerlijke flow nou? En waar bleef .....
het verhaal achter de pagina's?
Weg dus, met die mooi plaatjes, weg met het perfectionisme! Tijd om gewoon een beetje aan te klooien met koffie! Dat is altijd een avontuur, want ik begin dan wat doelloos met materialen te spelen en weet totaal niet waar het naar toe gaat. Dat kan dus 'mislukken', harstikke 'lelijk' worden.
Kortom, 'niet toonbaar voor iemand die een cursus art-journalen wil geven!' Hoor je de innerlijke criticus aan het woord? Ook voor mij blijft het soms een uitdaging om stug door te werken en me niet van de wijs te laten brengen. Ik maakte een deal met de kritische stem: "Jij mag er op het eind nog even je piesje over doen! Maar nu effe stil!"
De beloning? Jaaaa.....! Daar was het weer....dat zalige gevoel van FLOW! De tijd vergeten. Op avontuur gaan; nieuwsgierig wat er tevoorschijn zou komen.
En uiteindelijk begon de pagina me zijn verhaal te onthullen: Daar ging ík, de diepte in. Op het punt om af te dalen in een oerwoud vol monsters en spoken. Bang om slapende honden uit het verleden wakker te maken. Het laat zien waar ik nu sta in mijn leven.
Maar het beeld vertelt ook: Je zou in die diepte donker verwachten, maar er is juist licht te vinden!
Daarom: Be brave, live, create and tell the story!
Reactie plaatsen
Reacties